Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Α. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Θεατρική παράσταση από τους απόμαχους μαχητές του Κορυδαλλού

Ανεβάζουν την "ΤΑΡΑΤΣΑ"  του Αντώνη Παπαδόπουλου

Η Θεατρική Ομάδα του Τμήματος Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων Κορυδαλλού σας προσκαλεί στην πρεμιέρα της παράστασης "Η ΤΑΡΑΤΣΑ" του Αντώνη Παπαδόπουλου που θα γίνει την Κυριακή 11 Μαρτίου στις 20.00 μμ στην Αίθουσα Πλειάδες του Πνευματικού Κέντρου Κορυδαλλού (Γρ. Λαμπράκη και Καρυταίνης. Τηλ : 210 4970475).Η παράσταση θα δοθεί και την επόμενη μέρα, Δευτέρα 12 Μαρτίου την ίδια ώρα.


"Η ΤΑΡΑΤΣΑ" που παρουσιάζεται για πρώτη φορά, είναι ένα σατιρικό έργο για τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα. Στη ταράτσα μιας πολυκατοικίας του Κορυδαλλού καταφεύγουν για να κρυφτούν και να γλυτώσουν 13 γυναίκες-ένοικοι, που διώκονται από την "ιδιοκτήτρια" κυρία Δονατά, αφού δεν της πληρώνουν αυτά που τους ζητάει.13 χαρακτήρες

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ του Αντώνη Παπαδόπουλου

Ένα μυθιστόρημα που ξεχωρίζει
Το μυθιστόρημα ΤΟ ΔΙΧΤΥ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ είναι βασισμένο
στην ιστορία που διηγείται μια γυναίκα από το Μελί της
Μικράς Ασίας.

«…Όλο το νησί είχε ξεσηκωθεί εναντίον αυτών που τους χαλούσαν την ησυχία.  Είχε διαδοθεί παντού, πως οι Τούρκοι αν δεν τους έβρισκαν γρήγορα θα περνούσαν σε αντίποινα κι ήδη οι ζημιές στα σπίτια που έμπαιναν για να ψάξουν ήταν μεγάλες.  Από στόμα σε στόμα κυκλοφόρησαν οι φήμες και οι πληροφορίες για το ποιοι μπορεί να ήταν .  όλοι πια μιλούσαν για τους «τυχερούς ψαράδες» που τελευταία πλούτιζαν και κανείς δεν ήξερε πως και γιατί.  Να λοιπόν που  ο λόγος ήταν ολοφάνερος!  Είχαν βρει τον πλούσιο Τούρκο και τον άρμεγαν και τώρα –ποιος ξέρει γιατί;- τον σκότωσαν και του ΄κλεψαν τη γυναίκα.  Κανείς δε μιλούσε για την Παρασκευή γιατί κανείς δεν την ήξερε.  Ακόμα κι η δική της οικογένεια δεν είχε μάθει ποτέ νέα της και τη θεωρούσαν πια νεκρή.  Έτσι όταν έπεσε η ιδέα εκείνο το βροχερό βράδυ να βγουν όλοι και να ψάξουν τους φυγάδες για να τους παραδώσουν, ο πατέρας και η μάνα της άτυχης κοπέλας πήραν δυο δάδες κι ενώθηκαν μαζί με τους άλλους κατοίκους που τώρα φώτιζαν τα καλντερίμια και το ουράνιο νερό μ’ ένα παθιασμένο κόκκινο χρώμα.

-         Γρήγορα, λύστε τα σχοινιά!  Πλησιάζουν! Φώναξε ο Νικήτας καθώς η ανταύγεια απ’ τις κινούμενες φωτιές φώτισε το απόλυτο σκοτάδι του λιμανιού.