Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

ΜΕΓΑΛΗ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ

ο ακούραστος Πρόεδρος

του Εργατικού Κέντρου Πειραιά

Ένας συνδικαλιστής χαμηλών τόνων αλλά υψηλότατων αγωνιστικών αντοχών

Βαριά θλίψη κατέλαβε τον Πειραιά και γενικά όλο τον εργατικό κόσμο από τον ξαφνικό θάνατο του συνδικαλιστή - αγωνιστή Πέτρου Κυριακού, προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά.

Κανείς από τους αναρίθμητους φίλους και συναγωνιστές του δεν ήθελαν να πιστέψουν τη τραγική είδηση όταν χθες έγινε γνωστό ότι ο Πέτρος έχασε τη ζωή του σε δυστύχημα στην Κινέττα.

Η απώλειά του σίγουρα θα αφήσει δυσαναπλήρωτο κενό, όπως φοβούνται όσοι τον έζησαν από κοντά στα δύσκολα χρόνια των τελευταίων δεκαετιών.

Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας Πειραιά που ήταν κατάμεστος από τους φίλους και τους συναγωνιστές του Πέτρου Κυριακού

Δήλωση Νομάρχη Πειραιά για την απώλεια του Προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Πέτρου Κυριακού Συγκλονισμό και βαθύτατη θλίψη προκάλεσε στην Νομαρχία Πειραιά, ο αδόκητος χαμός του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Πέτρου Κυριακού, από τροχαίο δυστύχημα. Ο Νομάρχης Πειραιά Γιάννης Μίχας, συντετριμμένος από την απώλεια του στενού του φίλου και συνεργάτη, δήλωσε ότι: «Ο Πέτρος Κυριακού έφυγε για το μεγάλο ταξίδι. Η είδηση απίστευτη, η θλίψη ανείπωτη για όλους όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε. Η πειραϊκή κοινωνία έχασε ένα διακεκριμένο μέλος της και ο συνδικαλιστικός κόσμος έναν σθεναρό διεκδικητή των δικαίων και των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Προσωπικά χάνω έναν πραγματικό αδελφό, έναν αληθινό φίλο, έναν πολύτιμο σύντροφο και συνεργάτη. Συναντηθήκαμε σε πολλά μετερίζια. Παντού ξεχώρισε για την ενεργητικότητά του, για το ανήσυχο και δημιουργικό πνεύμα του που δεν γνώριζε εξαρτήσεις. Ασυμβίβαστος, μαχητικός, έντιμος, με το χαμόγελο και την αισιοδοξία να χαρακτηρίζουν κάθε του δράση, ο Πέτρος Κυριακού ήταν αυτό που λέμε, πραγματικός λεβέντης. Λεβέντης στο παράστημα και στην ψυχή. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος φεύγει και μάλιστα στην πιο δημιουργική περίοδο της ζωής του, δεν μπορείς να συμφιλιωθείς με την ιδέα. Για εμάς, ο Πέτρος θα είναι πάντα εδώ. Θα ζει στην καρδιά και στην μνήμη μας, όπως τον ζήσαμε, αγαπημένο φίλο, φλογερό συνδικαλιστή, πρωτοπόρο σε κοινωνικούς αγώνες, πάντα στο πλευρό του εργαζόμενου».