Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου 2010

Δρ. Βάσος Λυσσαρίδης: Ή ΑΓΩΝΙΣΟΥ Ή ΦΥΓΕ...


Ο ιδρυτής της ΕΔΕΚ  Δρ. Βάσος Λυσσαρίδης

Αγέρωχος όπως πάντα, σκληρός αλλά και εύστοχος, καυστικός αλλά και ποιητικός υπήρξε ο λόγος του ιδρυτή της ΕΔΕΚ Δρ. Βάσου Λυσσαρίδη, σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με αφορμή την επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους.

Ολόκληρη η ομιλία έχει ως ακολούθως:
Η ανακήρυξη χωριστού κράτους αποτελεί ένα στοιχείο της πάγιας Τουρκικής πολιτικής. Αδύνατη η απομόνωση του από το σύνολο των Κυπριακών εξελίξεων.
Από την αυγή της ιστορίας αλληλένδετη η τύχη του Κυπριακού ύ και του μητροπολιτικού Ελληνισμού.
Η Κύπρος μήλο έριδος για ποικιλώνυμους κατακτητές που στόχευαν και στοχεύουν στον έλεγχο των συγκοινωνιακών δυνατοτήτων και μετέπειτα των ενεργειακών πηγών της περιοχής.,
Στο τελικό στάδιο η αποικιοκρατική Μ. Βρετανία επέβαλε με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου λύση που της διασφάλιζε τις ούτω καλούμενες κυρίαρχες Βρετανικές βάσεις, και στην Τουρκία εγγυητικά δικαιώματα που χρησιμοποίησε καθ΄ομολογία του Νταβούτογλου για να αιτιολογήσει την παράνομη εισβολή, εθνοκάθαρση και κατοχή.
Από την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα
με αφορμή την επέτειο της ανακήρυξης του Ψευδοκράτους
Για την περίοδο πού καλύπτουμε βασικός πρωταγωνιστής ο Κίσσιντζερ, του οποίου η δράση αποκαλύπτεται από τα δημοσιοποιηθέντα αρχεία.
Η δικτατορία στην Ελλάδα άμεσα συνδεδεμένη με τους Αμερικανικούς σχεδιασμούς.
Είναι σαφής η Αμερικανική εμπλοκή με τον Χόλμπρουκ να απολογείται δημόσια για τη στάση της χώρας του.
Χωρίς όμως δυστυχώς, διαφοροποίηση της στάσης των ΗΠΑ.
Γνώριζαν ότι καμιά Ελληνική δημοκρατική κυβέρνηση δεν θα συμφωνούσε σε απεμπόληση των διεθνώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων του Κυπριακού Ελληνισμού, πολύ περισσότερα σε λύσεις που να θέτουν σε κίνδυνο την επιβίωση του Κυπριακού Ελληνισμού στην Κύπρο των Ομηρικών παραδόσεων, της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και καλλιτεχνικής δημιουργίας, την γη των αγίων, του Βυζαντινού πολιτισμού, του Ζήνωνα, του επαναστάτη Ρε Αλέξη, την γη του πρόσφατου μολών λαβέ του μετεμψυχωμένου Λεωνίδα, με τον Γρηγόρη Αυξεντίου να συντηρεί με αίμα τον πανάρχαιο δεσμό με την μητέρα Ελλάδα.
Η επιβολή της δικτατορίας συνδέεται άμεσα με το Κυπριακό.
Η απάντηση του Γεωργίου Παπανδρέου στην απειλή των Αμερικανών για Ελληνοτουρκικό πόλεμο με το αν ανοίξουν την πόρτα του φρενοκομείου θα ακολουθήσουμε, ενέτεινε για τους Αμερικανούς την αναγκαιότητα για διασφάλιση στην Ελλάδα κυβέρνησης –αν κυβέρνηση μπορεί να ονομασθεί η δικτατορία- μιας πειθήνιας σ΄αυτούς ηγεσίας.
Σε συνεχή αντίσταση ο Ελληνικός λαός. Στην Κύπρο οι προσπάθειες για πλήρη ποδηγέτηση με την ΕΟΚΑ Β συναντούσαν την αντίσταση του λαού, με την ΕΔΕΚ στην πρωτοπορία πού ακολούθησε το σύνθημα τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες.
,
Τα ρήγματα στη δύναμη της δικτατορίας σαφή.
Το Πολυτεχνείο αποτελούσε τον σπινθήρα της ανάφλεξης. Ένα σπινθήρα που όσο κι αν πνίγηκε στο αίμα ενδυναμωνόταν, με τη λαϊκή έκρηξη αναπόφευκτη.
Τα παιδιά του Πολυτεχνείου ξαναζωντάνεψαν τις πανάρχαιες Ελληνικές παραδόσεις.
Το θεωρώ σελίδα περηφάνιας το ότι τους τοίχους του Πολυτεχνείου κοσμούσαν συνθήματα της ΕΔΕΚ και για την ΕΔΕΚ.
Ο Ελληνικός λαός γνώριζε τον αντιδικτατορικό ρόλο της ΕΔΕΚ, τους δεσμούς της με τα αντιστασιακά κινήματα και ιδιαίτερα το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και με άλλες οργανώσεις και προδρομικά με τον Παναγούλη.
Το Πολυτεχνείο θα παραμείνει ως ένα βασικό ορόσημο στην ιστορία του έθνους. Και ας μού συγχωρέσουν οι ρεαλιστές της μοιρολατρίας και της αποεθνοποίησης την αναφορά στο έθνος. Χωρίς εθνική ταυτότητα οι κίνδυνοι εθνικής επιβίωσης είναι ορατοί. Θα επαναλαμβάνω με φορτικότητα ότι σεβόμαστε την εθνική ταυτότητα λαών και ομάδων και απαιτούμε σεβασμό στη δική μας. Και θα το επαναλαμβάνω σε κάθε περίπτωση σε εμφάνιση στον Ελληνικό χώρο, (μητροπολιτικό ή Κυπριακό) το αν με το να είσαι έτοιμος να υπερασπίσεις την εθνική ταυτότητα με κάθε θυσία είναι εθνικισμός, τότε δηλώνω κατά συνέχεια και με συνέπεια εθνικιστής. Και ας μη προσποιούνται ότι δεν αντιλαμβάνονται την διαφορά μεταξύ εθνικής ταυτότητας και κρατικής οντότητας πού μέσα στις σημερινές συνθήκες είναι ακρογωνιαίος λίθος και της εθνικής μας επιβίωσης.
                                      (Στην Έπεια* οι πέτρες
                                      μιλάνε ακόμα αρχαία Ελληνικά
                                      κι ο Τεύκρος στη Σαλαμίνα
                                       διηγείται τους θρύλους για την
                                                          Τροία
                                      Του Ρε Αλέξη τον τάφο δεν
                                                τον βρήκαμε ποτέ
                                      Αυτός σαρκαστικά απαντάει
                                      Οι τάφοι είναι για τους
                                                          νεκρούς.
                                      Εγώ ξαναγεννιέμαι σε κάθε
                                                          Ελληνική γενιά.)
                                     
Οι ξένοι και ιδιαίτερα οι Αμερικανοί διαπίστωσαν ότι η επιβίωση της χούντας έφθανε στο τέλος.
Έτσι θάπρεπε η υποχείρια Ελληνόφωνη δικτατορία να επιτελέσει και το τελευταίο αντεθνικό της καθήκον. Να συντελέσει σε λύση του Κυπριακού στη βάση του σχεδίου Κίσσιντζερ. Πραξικόπημα, δολοφονία Μακαρίου, εισβολή, εθνοκάθαρση, εδραίωση ενός κυβερνητικού σχήματος έτοιμου να αποδεχθεί σχέδια που τελικά είδαν το φως αργότερα, σχέδια τύπου Ανάν.
Γροθιά στο πρόσωπο του Προέδρου της Κύπρου Δ. Χριστόφια, ο οποίος μίλησε για "διπλή εισβολή από Ελλάδα και Τουρκία",  αποτέλεσε η άναφορά του Γιατρού: Είναι εξωπραγματικό μια χούφτα Ελληνόφωνων αξιωματικών να συγχέεται με την Ελλάδα. Την Ελλάδα των ηρωικών παιδιών της ΕΛΔΥΚ αλλά και των Ελλήνων αξιωματικών που με την αυτοθυσιακή τους αντίσταση έσωσαν τη Λευκωσία και αρκετοί έπεσαν μαχόμενοι και παραμένουν αθάνατοι στη συνείδηση του Κυπριακού Ελληνισμού και της μητρόπολης. Και αυτή η θυσία οριοθετεί την κοινή πορεία μας.
Θα επαναλάβω όχι τόσο για τους ξένους, αλλά μερικούς δικούς
                             Στην άκρη του Δαυλού*, ξεμπαρκάρουν
                             τριήρεις φορτωμένες οργή και ρυτίδες.
                             Η δαγκάνα του γαρνιρισμένου αστακού,
                             μήτρα του ασίγαστου μίσους για κουρσάρους,
                             για προσκηνυμένους,
                             για αμνήμονες σουλατσαδόρους
                             μιας μακρινής αιώνιας πολιτείας.
                             Ξένε ή φύγε ή θυμήσου.
Και προσθέτω. Και συ δικέ. Ή αγωνίσου ή αφανίσου.
Το σχέδιο εξετελέσθη. Η επιβίωση του Μακαρίου επέβαλε αλλαγές.
Έγιναν και γίνονται λάθη.
Η επιλογή του διακοινοτικού διαλόγου ως αποτελεσματικής διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού εξωπραγματική για ένα θέμα εισβολής και κατοχής.
Ο Μακάριος αντελήφθη το λάθος. Και στη τελευταία του δημόσια ομιλία διεκήρυξε νέα στρατηγική.
Οι επίγονοι δεν ακολούθησαν.
Στόχος της Τουρκίας όπως τώρα σαφώς κατατίθεται από τον Νταβούτογλου η αξιοποίηση της Κύπρου στους σχεδιασμούς της Τουρκίας να καταστεί περιφερειακή υπερδύναμη με παγκόσμια εμβέλεια. Αν δεν υπήρχε ούτε ένας Τ/Κ θα  ΄πρεπε να τον εφεύρουμε διακηρύττει ο Νταβούτογλου. Έτσι κάθε μονομερής υποχώρηση προς τους Τ/Κ δεν διαφοροποιεί τους Τουρκικούς σχεδιασμούς.
Πάγιοι οι Τουρκικοί στόχοι. Μετά την εμπλοκή της στο Κυπριακό, παρά τις πρόνοιες της συνθήκης της Λοζάνης, στόχος της Τουρκίας η πλήρη κηδεμονία της Κύπρου.
Πρώτο βήμα η αποχώρηση των Τ/Κ από τα πολιτειακά όργανα. Δεύτερο η Τουρκανταρσία. Στη συνέχεια ο αυτοεγκλωβισμός, η ανακήρυξη χωριστού κράτους με στόχο μια κηδεμονευόμενη συνομοσπονδία και όχι τη διχοτόμηση, γιατί η Τουρκία απορρίπτει την επίσημη Ελληνική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο.
Η ανακήρυξη χωριστού Τ/Κ κράτους αποτελεί κόλαφο κατά της διεθνούς νομιμότητας αλλά και παραβίαση των συνθηκών τις οποίες επικαλείται η Τουρκία για τις παράνομες δραστηριότητες της και απορρίφθηκε από το σύνολο των κρατών πλην της Τουρκίας. Χωριστό κράτος, εισβολή, εθνοκάθαρση και πρόταση για κηδεμονευόμενη συνομοσπονδία ώστε να ελέγχει πλήρως τις Κυπριακές εξελίξεις και με τον εποικισμό να οδηγήσει σε Αλεξανδρεττοποίηση. Όλοι μιλούν για ενότητα. Και η ενότητα είναι απαραίτητη για τη διεξαγωγή ενός αγώνα για επιβίωση και λευτεριά.
Η ενότητα μπορεί να επιτευχθεί στη βάση του ανακοινωθέντος του Εθνικού Συμβουλίου του 2009 που προνοεί για ενότητα χώρου, κράτους, θεσμούς, οικονομίας, απαλλαγή από έποικους, ξένους κηδεμόνες και ξένη στρατιωτική παρουσία.
Αυτό προϋποθέτει απαγκίστρωση από τις μονόπλευρες κατολισθήσεις (εκ περιτροπής προεδρία, σταθμισμένη ψήφο, νομιμοποίηση του εποικισμού και δυαρχία) και από την ομηρία ονοματολογιών.
 Ο Νταβούτογλου απαιτεί συγκυριαρχία του Αιγαίου, Κυπροποίηση της Θράκης και Αλεξανδρετοποίηση της Κύπρου.
Κοινή για Ελλάδα και Κύπρο πρέπει να είναι και η στρατηγική αντιμετώπισης της ωμής Τουρκικής επεκτατικής πολιτικής.
Να καταγγελθεί η Τουρκία σε όλα τα διεθνή, περιφερειακά και εθνικά βήματα για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Κατοχή, εποικισμό.
Να ανασταλεί η ενταξιακή της πορεία αν δεν υλοποιήσει τις ήδη υπάρχουσες υποχρεώσεις της. Όχι Ευρωπαϊκή πορεία a la carte. Η ταύτιση προέδρου και συνομιλητή υπήρξε εκτροπή που δυστυχώς εδραιώθηκε. Όμως στη Ν. Υόρκη να αποφευχθεί η εδραίωση των κατολισθήσεων. Μόνιμη ρήτρα ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο και συμφωνηθέν αν δεν υπάρξει τελική συμφωνία. Αδιανόητη η λειτουργία του λιμανιού Αμμοχώστου χωρίς εμπλοκή της Κυπριακής κυβέρνησης. Αυτό ισοδυναμεί με απ΄ευθείας σχέσεις Ε.Ε.-ψευδοκράτους.
Καμιά παρέκκλιση από το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα ιδιοκτησίας.
Διεθνής διάσκεψη ναι. Με μόνο θέμα την κατοχή και τον εποικισμό και με συμμετοχή μόνο κυβερνήσεων. Με τον τερματισμό της κατοχής ελευθερώνονται και οι Τ/Κ από την ασφυκτική κηδεμονία της Τουρκίας.
Η αποσπασματική νομιμοποίηση παραχωρήσεων θα είναι τραγικό σφάλμα.
Η ανοχή ή η πλαδαρή αντιμετώπιση προκλήσεων και απειλών επαυξάνει τους κινδύνους.
Όσο πιο μικρός είσαι τόσο πιο πολύ πρέπει να εμμένεις σε αρχές.
ΕΔΕΚίτικο βίωμα ο στίχος
Μας λένε
Είστε μικροί. Αν κάνετε ένα ακόμα βήμα
                        θα σας αφανίσουν
Απαντούμε. Αν δεν το κάνουμε θα
                        είμαστε ακόμα πιο
                                  μικροί.
Κι εμείς θα κάνουμε το
                        ένα βήμα μετά
     το άλλο με μετριπάθεια,
αλλά χωρίς ηττοπάθεια
ως τη δικαίωση.
Τέρμα της πορείας η
λευτεριά
Κι εγώ δηλώνω πάντα
παρών.
Θα το επαναλαμβάνω
κάθε φορά
Ούτε ο θάνατος δεν
αποτελεί δικαιολογητικό
                        απουσίας.

Λένε πως όταν
γερνάς τα γόνατα
λυγίζουν
Απαντώ. Όταν
η σκέψη είναι ορθή
τα γόνατα
ακολουθούν.
-------------------------

*  Έπεια, Δαυλός : χωριά στη κατεχόμενη Κύπρο

Σ.σ.:  Πόσο τυχεροί είμαστε αλήθεια όσοι σήμερα αξιωνόμαστε να ακούμε και να διδαχθούμε από  αυτόν τον μεγάλο Έλληνα Κύπριο.  Ευχή όλων μας να έχει υγεία.  Ευχή για εμάς:  Να ακολουθήσουμε τα βήματά του όσο κι αν τα γόνατα λυγίζουν.  Φτάνει να είναι η σκέψη μας ορθή.  Θ. Κ.