Σάββατο, 29 Ιανουαρίου 2011

Η ...ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΡΕΧΕΙ το ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΜΕ ...ΜΗΔΕΝΝΝ!

Ανασφάλεια και καχυποψία φαίνεται ότι ταλανίζουν τον νέο Αρχηγό του Λιμενικού. Και αυτό φυσικά είναι αναπόφευκτο καθώς γνωρίζει πολύ καλά, ότι έγινε Αρχηγός εξ’ ανάγκης, - αφού προηγήθηκε ένα τρίμηνο αναμονής για την αποστράτευσή του κ. Μπούσιου. 

Και είναι προφανές ότι μετά την έλευση του τριμήνου, η Πολιτική Ηγεσία, προσδοκούσε ότι θα είχε τη δυνατότητα να προβεί στις αλλαγές βάση των επιλογών της. 

Τελικά αναγκάστηκε η κυβέρνηση να προχωρήσει στην Αρχηγειοποίηση... του κ. Σούλη Κωνσταντίνου και εκείνος το δέχθηκε ενώ γνώριζε ότι είναι περίπου ανεπιθύμητος ενώ  αρκετοί συνάδελφοί του δηλώνουν ό,τι ποτέ δεν θα αποδέχονταν να γίνουν αρχηγοί κάτω από τέτοιες συνθήκες.

Αποτέλεσμα του «εγκλωβισμού» του, είναι ότι μέχρι σήμερα και δέκα μέρες μετά την επιλογή των δύο Υπαρχηγών και τις επιλογές των νέων Υποναυάρχων και Αρχιπλοιάρχων δεν υπέγραψε καμία τοποθέτηση και δεν καθόρισε ακόμη τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες του καθενός.

Κατά τα άλλα, όταν του παρέδωσε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη τα νέα του καθήκοντα, είχε διατάξει να τρέξουν όλοι για να καλυφθεί ο χαμένος χρόνος. Και ως χαμένος χρόνος, υπολογίζεται βέβαια το τρίμηνο κατά το οποίο ο τέως Αρχηγός Αθανάσιος Μπούσιος – ως ήρωας – παρέμεινε στη θέση του και εκτελούσε – ή καλύτερα εκτελούσε κατά το δοκούν – τα καθήκοντά του, ενώ είχε παραιτηθεί και η παραίτησή του μάλιστα είχε γίνει αποδεκτή από τον ΥΘΥΝΑΛ Γιάννη Διαμαντίδη.

Ανέκδοτα...
Ένα ανέκδοτο που ολόκληρη η κυβέρνηση περίμενε να κλείσει το 2010 για να ορίσει τον εκλεκτό της ως Αρχηγός.

Δεύτερο ανέκδοτο που η κυβέρνηση ανακάλυψε στο παρά 1΄΄ ότι με το τέλος του 2010 δεν μπορούσε να υλοποιήσει τα σχέδια της για τα πρόσωπα που είχε επιλέξει για την ηγεσία του Λ.Σ., αλλά έπρεπε να περιμένει μέχρι τις 18 Μαρτίου 2011.

Τρίτο ανέκδοτο που η προηγούμενη ηγεσία Λ.Σ., αν και γνώριζε, άφησε τον κ. Παπουτσή αλλά και τον κ. Διαμαντίδη να «σκυλοφαγώνονται» για το ποιος θα ορίσει τη νέα ηγεσία του Λιμενικού τον Γεννάρη του 2010.

Τέταρτο ανέκδοτο:  Που ο νέος Αρχηγός του Λ.Σ. παίρνει γραμμή από πρώην Αρχηγό-προστάτη και μέντορά του,  αφού προφανώς φοβάται τους δύο Υπαρχηγούς του και τους άξιους αξιωματικούς του.  Αν ποτέ γίνει αυτόφωτος, ίσως εκτιμήσει τις πραγματικές του δυνάμεις.

Πέμπτο ανέκδοτο:  Που είτε έχει είτε δεν έχει Αρχηγό το Λιμενικό, δεν έχει καμία διαφορά. Η κατάσταση παραμένει βαλτωμένη, τα πάντα έχουν παγώσει, κανείς δεν κάνει κέφι να δουλέψει και οι ανώτεροι αξιωματικοί περιφέρονται ή προσπαθούν να εργαστούν, φοβούμενοι ότι κάποιος θα ακυρώσει τη δουλειά τους, αφού ακόμη δεν τους έχουν ανατεθεί καθήκοντα.

Κατά τα άλλα… όλοι ….τρέχουν για να καλύψουν τον χαμένο χρόνο!